“Ach, wat schattig, hij snurkt zo gezellig.” Het is een opmerking die we bij Stichting HondVeiligNederland helaas maar al te vaak horen. Ook Snoet, een stafford, vertoonde al een tijdje van die ‘subtiele’ signaaltjes: hij snurkte in rust en was sneller buiten adem dan je van zo’n atletische hond zou verwachten. Tot het kortgeleden ineens vreselijk misging.
Op een wat warmere dag raakte Snoet in paniek door onverwachts vuurwerk en opgewonden. Binnen enkele seconden veranderde dat moment in een acute levensbedreigende situatie. Door de snelle ademhaling en de warmte sloeg zijn te lange zachte gehemelte volledig over zijn strottenhoofdklepje heen. Zijn luchtweg werd op een kier na geblokkeerd.
Het resultaat: acuut, extreem zuurstofgebrek.
We hebben moeten racen voor zijn leven. Dankzij razendsnel handelen van de dierenarts kon Snoet onder narcose worden gebracht om de luchtweg handmatig vrij te leggen. Na een zware prednisonkuur om de enorme zwelling in zijn keel tot rust te brengen, is hij gisteren geopereerd. Schokkend detail: de specialist heeft bijna 2 centimeter weefsel moeten wegsnijden dat constant voor zijn luchtpijpje hing, een luchtpijp die zelf een doorsnede heeft van slechts 7 millimeter!
Met dit blog willen we de ervaring van Snoet delen als dringende waarschuwing. Want benauwdheid en bijgeluiden worden nog veel te vaak gebagatelliseerd.
Het gevaar van BOAS (en de link met reverse sneezing)
Het probleem waar Snoet mee kampt, valt onder de noemer BOAS (Brachycefaal Obstructief Ademhalingssyndroom). Dit is een verzamelnaam voor ademhalingsproblemen die ontstaan door de anatomie van de kop en keel.
Veel mensen denken dat BOAS alleen voorkomt bij extreem platsnuitige rassen zoals Mopshonden of Franse Bulldogs. Maar ook bij rassen met een middelkorte snuit, zoals Staffords of de Cane Corso, zien we dat er in de fokkerij soms te veel weefsel in een te kleine ruimte gepropt zit.
Bij BOAS zie je vaak een combinatie van factoren:
- Een te lang of te dik zacht gehemelte (zoals bij Snoet).
- Vernauwde neusgaten.
- Uitpuilende weefselzakjes in de strottenhoofdholte door constante onderdruk.
- Een te nauwe luchtpijp.
Waarom zie je vaak ‘Reverse Sneezing’?
Honden met een te lang zacht gehemelte hebben ook opvallend vaak last van reverse sneezing (omgekeerd niezen, waarbij de hond snurkend lucht naar binnen zuigt). Het overtollige weefsel in de keelholte raakt door luchtstromen of opwinding snel geïrriteerd, wat een verkramping van de keelspieren uitlokt. Hoewel een losse aanval van reverse sneezing op zichzelf onschuldig is, is het bij een hond die ook snurkt of snel buiten adem is wél een belangrijk signaal dat de keelholte te ‘vol’ zit.
Waarom chronisch zuurstoftekort de stille sloper is
Wat veel mensen niet weten, is dat een gebrek aan lucht niet alleen op het moment zelf naar is, maar dat het het hele lichaam uitput:
- Overbelasting van het hart: Omdat de longen door de verstopping te weinig zuurstof opnemen, moet het hart extreem hard werken om het bloed rond te pompen. Op de lange termijn leidt deze chronische overbelasting vrijwel altijd tot ernstige hartklachten.
- Continue fysieke stress: Stel je voor dat je de hele dag door een dun rietje moet ademhalen. Elke ademteug kost de hond spierkracht en energie.
- Levensgevaar bij warmte en opwinding: Honden koelen af door te hijgen. Als de luchtwegen gezwollen of geblokkeerd raken door opwinding of hitte, kan de hond zijn warmte niet kwijt. Dit kan binnen enkele minuten escaleren tot een hitteshock of verstikking.
Neem de signalen wél serieus
Het verhaal van Snoet liep dankzij kordaat optreden goed af, maar het had heel anders kunnen eindigen. Wij drukken elke hondeneigenaar op het hart: pas op voor ‘bedrijfsblindheid’.
Let bij jouw hond op de volgende alarmsignalen:
- Snurken of ‘rochelen’ in rust of tijdens het slapen.
- Snel buiten adem zijn bij wandelingen of spel.
- Veel en frequent reverse sneezing of kokhalzen.
- Een blauwe of heel donkerrode tong bij inspanning of opwinding.
- Niet plat kunnen slapen (de kop altijd op een verhoging leggen om de luchtweg open te houden).
- Het te lange gehemelte wordt in de loop van de tijd steeds langer waardoor er dus ook op 3-jarige leeftijd ineens problemen kunnen ontstaan zoals bij Snoet.
Herken je dit? Lach het niet weg en denk niet dat het “er nou eenmaal bij hoort”. Laat je hond controleren door een kundige dierenarts. Met een relatief eenvoudige preventieve ingreep aan het gehemelte of de neusgaten bespaar je een hond jarenlang gevecht om lucht en voorkom je acute situaties zoals die van onze Snoet.
Wij wensen Snoet een voorspoedig en rustig herstel toe en hopelijk wij dat hij nog vele jaren bij ons is. Dat rustig is nu nog ff een uitdaging.